Rubberkorrels in kunstgras: advocaat zoekt klant

Asselbergs & Klinkhamer
gaat zorgvuldig met uw privacy om.

Onze website maakt gebruik van cookies. Deze cookies zijn er om de website goed te laten functioneren en om statistieken te verzamelen aan de hand waarvan de website kan worden verbeterd.

Vanmorgen las ik in de krant, dat een Bredaas advocatenkantoor een kort geding wenst te starten waardoor niet langer zonder toezicht of vergaande veiligheidsmaatregelen wordt gespeeld op kunstgrasvelden met korrels van gebruikte autobanden. Volgens de publicatie mikt het kantoor op een onmiddellijke sluiting van de velden of verwijdering van alle korrels. Wat mij het meest opviel in deze publicatie was de navolgende passage: “Op dit moment zoekt het advocatenkantoor nog naar een ‘coalitie van belanghebbenden’ om te kunnen vertegenwoordigen”.

Ambulance chasing

In Amerika is het een allang bekend fenomeen: een advocaat die achter een ambulance aan scheurt (of in het ziekenhuis vertoeft) om een slachtoffer van een ongeluk te bewegen zich door hem te laten bijstaan in een procedure tegen de veroorzaker van het ongeval of diens verzekeraar. Het enige doel: een klant werven en een percentage van de schadevergoeding proberen te incasseren. Ook in Nederland deed dit fenomeen zijn intrede door Amerikaanse advocatenkantoren na de Bijlmerramp: Amerikaanse advocaten gingen actief op zoek naar slachtoffers van de ramp.

Het verschil met de actie van het advocatenkantoor dat nu op zoek is naar een ‘coalitie van belanghebbenden’ is mijns inziens, dat bij ‘ambulance chasing’ als vaststaand feit verondersteld mag worden dat er a) een slachtoffer is en b) iemand is die een onrechtmatige daad heeft gepleegd c.q. in ieder geval iemand is die aansprakelijk kan worden gehouden. Je kan er verder van denken wat je wilt, maar dan is nog wel te volgen dat een advocaat op zoek naar de betreffende klant gaat. In deze zaak bekruipt mij echter het gevoel, dat er veel meer sprake is van het ‘eerst opzetten van de vordering’ en dan ‘opzoeken van bijpassende klanten’. Een vorm van acquisitie die ik in dertig jaar nog niet ben tegengekomen.

Class actions

Het komt vaker voor dat procedures door ‘coalities van belanghebbenden’ worden gevoerd. In Groningen was de ‘class action’ inzake gaswinning een doorslaand succes. De vordering van een claimstichting in renteswaps tegen 111 Rabobanken ging volkomen kansloos ten onder door blunders van het stichtingsbestuur. Beginpunt van dit soort class actions is altijd, dat er in ieder geval één gedupeerde is die aan het begin van de zaak staat en die -al dan niet in overleg met een advocaat- vervolgens aanstuurt op een vordering voor een groter geheel om zo sterker te kunnen opereren. Hier zal geen “class action” worden gestart, maar het uitgangspunt zou m.i. niet anders moeten zijn: eerst een klant die een serieuze vordering heeft en dan op zoek naar mede gedupeerden. Hier lijkt het de wereld op zijn kop: wel een vordering verzonnen, maar geen klant.

Tot slot

Wat mij nog wel het meest verbaast is het feit dat men in kort geding zou willen aansturen op een sluiting van de velden. Het advocatenkantoor laat zich als volgt citeren: “De suggestie dat iedereen zou kunnen doorvoetballen en er geen risico’s zijn, is pertinent onjuist”. Twee opzienbarende constateringen want:
a) een kort geding begin je als advocaat alleen maar als je met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid kunt veronderstellen, dat een bodemrechter de vordering ook zal toewijzen. Met andere woorden: in kort geding zul je met vrijwel onomstotelijk bewijs moeten komen, dat rubber korrels in kunstgrasvelden schadelijk kunnen zijn;
b) de duidelijke stelling dat er dus wel risico’s zijn, duidt dat erop dat het kantoor beschikt over bewijsmateriaal van de schadelijkheid. Als je als kantoor blijkbaar over zoveel informatie beschikt dat je kunt aantonen in kort geding dat velden moeten worden gesloten c.q. dat er risico’s zijn verbonden aan het doorvoetballen op deze velden, dan zou ik persoonlijk -maar goed, ieder zijn eigen keuze – het maatschappelijk belang laten prevaleren en die informatie met eenieder publiekelijk delen zodat voetbalclubs en gemeentes hun eigen verantwoorde afwegingen kunnen maken in plaats van met een wapperende toga op zoek gaan naar klanten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.